Hoe is het nou allemaal zo gekomen

Het is vandaag 14 februari 2006. Dit is het eerste stukje dat ik voor onze nieuwe site schrijf. Nou ja, dat is niet helemaal eerlijk, want eigenlijk heb ik zojuist het stukje over wie wij zijn geschreven. Dus het tweede stukje dan. Maar ik heb nog niets verteld over waarom deze site gemaakt wordt....

Wij hebben een huis in Frankrijk gekocht!!!!!!

Het is allemaal nog erg onwerkelijk, maar het is echt zo. Ik zal eerst vertellen hoe het allemaal zo gekomen is.

Wij, Norbert en Dew (zie: even voorstellen), hebben een aantal jaren geleden het idee opgevat om in het buitenland te gaan wonen. Ik kom steeds meer mensen tegen die het idee ook hebben en het zelf ook wel zouden willen, maar er zijn toch niet zoveel mensen die het ook echt doen. Je kent ze wel, de programma's "Het roer om" en "Een plek onder de zon", allemaal erg leuk, maar er zijn niet zo heel veel mensen die ik ken die ook daadwerkelijk naar het buitenland zijn verhuisd. Drie weken geleden behoorden wij nog gewoon bij de groep die het wel graag wilde, maar verder nog niet echt actie had ondernomen. Oke, wij waren al een paar weken op huizenjacht geweest, maar eigenlijk was het altijd voor een ander en konden wij onbevooroordeeld kijken omdat de huizen toch niet echt aan onze criteria voldeden. Tot afgelopen januari.

Eerst moet ik nog een stukje verder terug in de tijd. Wij hadden het idee en mijn nichtje en haar man (Marcia en Andre) hadden het al uitgevoerd. Zij hebben ongeveer 5 jaar geleden een huis in de Provence gekocht. Dit was hun jeugddroom en toen zij de kans zagen om deze waar te maken hebben zij dat ook gedaan. Wij zijn een aantal keren bij hen op bezoek geweest en raakten ook gecharmeerd van Frankrijk. Want, dat moet ik ook nog even uitleggen, Frankrijk had in eerste instantie helemaal niet onze voorkeur. Een buurvrouw van ons is naar zuid Spanje vertrokken en dat was eigenlijk waar wij ook wel heen wilden. Maar na enig beraad besloten we, omdat zuid Spanje wel erg warm is in de zomer en dat de mensen daar niet zo heel leuk met paarden en andere dieren omgaan, dat dit geen optie was. Noord Spanje dan? Daar gingen wij al jaren op vakantie en eigenlijk hadden we ook al een huisje op het oog. Nou ja, huisje, het moest ooit een groot, mooi landhuis worden, maar het was nog niet af. We zijn overigens nooit verder gekomen dan kijken, want eigenlijk was het toch niet helemaal wat wij wilden. Er was bijvoorbeeld geen echt weiland bij, terwijl dat toch wel een vereiste was voor de paarden. En de grote hobbyschuur die Norbert graag wil hebben om in te klussen was ook ver te zoeken.

In onze jaren van huizen kijken, plekken beoordelen en ondertussen vakantie vieren op verschillende adressen, hebben we ook verscheidene huizen in Nederland bekeken. De huizen zijn echter een stuk duurder dan in de landen die wij leuk vonden en wij konden niet slagen. Bovendien sprak het idee wel aan om onze banen op te zeggen en eens iets geheel anders te gaan doen. Dus we bleven zoeken, kwamen af en toe bij Marcia en Andre op bezoek, en droomden verder.

Het werd oktober 2005. In deze maand werd een week gepland waarin we met 6 personen een aantal huizen in de Dordogne en de Lot zouden gaan bekijken. Deze streek trok ons wel aan omdat het klimaat een beetje gematigd is en er voldoende regen valt om de bossen en weides te laten groeien. De huizen die uitgezocht waren, waren huizen voor het koppel dat op het laatste moment niet mee ging. Niet dat wij ons daardoor lieten storen, want Marcia, Andre, Norbert en ik lieten ons geen weekje huizen kijken ontzeggen. En wie weet wat voor leuke dingen je allemaal tegenkomt! Dus zijn wij een week huizen wezen kijken en ja hoor, op de laatste dag selecteert Marcia een huis waar zij meteen verliefd op werden. Dus enkele dagen later hadden zij een bod gedaan en was het bod geaccepteerd. Zij konden vanuit de Provence weer terug naar de Lot et Garonne om de voorlopige koopakte te ondertekenen. Op 15 december 2005 hebben zij de sleutel gekregen. Marcia en Andre wilden nog het e.e.a. verbouwen. Norbert is erg handig in huis en had wel zin in iets anders. Hij heeft zijn baan opgezegd, is vanaf begin januari 2006 in het gastenhuisje getrokken en verbouwt op dit moment samen met Andre de badkamer, keuken, toilet en allerlei andere onderdelen van het huis.

Ja, en dan wil je ook!
Van vrijdag 13 januari t/m woensdag 18 januari hebben wij huizen bekeken. Tenminste, dat zat in de planning. Op zaterdag 14 januari kwamen we het huis tegen dat tegen alle verwachtingen in erg hoog scoorde. Maar wij waren nog niet overtuigd aangezien de huizen die wij het leukste vonden op internet, pas verderop in de week voor bezichtiging gepland stonden. En toch.... het huis liet ons ook niet los. Zondag hebben wij er nog eens ernstig over nagedacht en toch een bod geplaatst. Op maandag kwam het tegenvoorstel. Aangezien onze twee favoriete huizen eigenlijk een beetje (erg) tegen vielen en het voorstel van de verkopers erg reeel was, waren we snel overstag. Het huis was eigenlijk ook niet echt uit ons hoofd verdwenen en het moest het gewoon worden.

Op vrijdag 27 januari jl. hebben wij het voorlopige koopcontract bij de notaris getekend. En nu....? Nu is het afwachten tot ergens in april. Dan zullen wij de sleutel van ons nieuwe domein krijgen. Enne, tot die tijd zullen we ons echt niet vervelen: Norbert moet verder met de verbouwing aan het huis van Marcia en Andre en ik werk nog fulltime tot 1 maart en heb dan 8 dagen spoedcursus Frans gepland. Verder moet er nog een aantal kleine klusjes gedaan worden, offertes aanvragen voor het verhuizen, transport regelen voor de paarden, opruimen wat niet mee hoeft.... Ach, we komen de tijd wel door. Maar wachten duurt lang.....!